Aangezien de maatschappij in Indonesië zich verre houdt van mensen met een zichtbare fysieke beperking, is het lastig, bijna onmogelijk te integreren in het gewone leven. Daarom is dit plan gerealiseerd.
Er is hier de mogelijkheid om te helpen in de kaarsenmakerij, de houtwerkplaats, naaikamer, in de tuin, bij de kinderen die nog niet naar school gaan, het zusterhuis, het kantoor, schoonmaak, wasserij, bejaardenhuis, de kliniek en er zijn chauffeurs om de kinderen, zusters en medewerkers te vervoeren naar school, de markt, winkels, ziekenhuis of de kerk. De werkplaatsen zijn nodig en uitdagend dit ook om aangepast werk te bieden zodat de producten kunnen worden verkocht, zo zijn er weer inkomsten zijn voor het reilen en zeilen hier. Er zijn regelmatig kinderen met een hazelip, waterhoofd, klompvoet(en) of andere aandoeningen. Deze worden verholpen in het ziekenhuis waar mee samengewerkt wordt. Daarna volgt hier revalidatie en begeleiding door de fysiotherapeuten, logopedisten, artsen en zusters. Op het terrein is een patientenverblijf om de kinderen en volwassenen na een operatie op te vangen. Als er kinderen worden geholpen kan dit alleen als een ouder of familielid meekomt om voor dit kind te zorgen gedurende de hele revalidatieperiode. Na 2000 kwamen er vragen om kinderen op te nemen….. dat was een moeilijke vraag omdat werken met kinderen weer een heel nieuwe aanpak vraagt. In een mum van tijd werden er jonge en oudere kinderen bij de poort gebracht, soms anoniem, vaker kwam een radeloze ouder of oma een baby of ouder kind brengen. Op dit moment wonen hier 53 kinderen. Baby’s en peuters worden door pedagogisch medewerkers elke dag begeleid en verzorgd. Als de kinderen 6 jaar zijn, gaan ze naar school. De chauffeurs brengen en halen de kinderen en tussendoor brengen ook de warme lunch. Omdat er verschillende eindtijden zijn zal deze chauffeur nog 2x rijden om de kinderen weer op te halen. Eenmaal thuis rusten ze uit, slapen en drinken ze wat om daarna hun huiswerk te maken. De vakanties zijn een feest, dan wordt er van alles georganiseerd, zwemmen, dagjes uit, lekker voetballen, badminton en gewoon even chillen en minder moeten. Elk weekend werken de kinderen in de tuin en het terrein om alles netjes te houden. Zaterdag of zondag gaat iedereen naar de kerk. Er is hier een prachtige kapel waar plaats is voor iedereen. Elke middag is hier een middaggebed waar de kinderen zingen, bidden en luisteren naar elkaar. Omdat een deel van de kinderen en medewerkers een islamitische achtergrond heeft, staat op het terrein een kleine moskee. Daar kunnen zij bidden. Verder vieren deze bewoners hun islamitische feestdagen en hebben dan vrij. Zoals u begrijpt is elke dag hier een verrassing. In deze kloostergemeenschap worden alle R.-K. feesten gevierd en daar kan iedereen aan mee doen. Sinds 2019 staat hier een bejaardenhuis om ouderen op te nemen en te begeleiden in hun laatste jaren. Met veel liefde, humor en aandacht wonen zij hier. In 2021 is op het terrein ook een theater gerealiseerd om alle bewoners hier de kans te bieden zich te ontplooien op creatief gebied, zoals zang, dans, drama en poëzie. Hoe zet je jezelf neer, je mag er zijn, laat jezelf zien. Je ziet de kinderen en medewerkers openbloeien! Een prachtig voorbeeld van harmonieus samenleven al is een ieder uniek. Deze hele organisatie is afhankelijk van gaven en giften uit Indonesië, Nederland en van een ieder die dit een warm hart toedraagt. Als je alleen al bedenkt dat er elke dag 2x voor 140 mensen wordt gekookt, dat er voor 53 kinderen nette en goed passende kleding en schoeisel nodig is, is het simpel uitrekenen om te weten dat er veel roepia’s nodig zijn. Hartelijke Groeten uit Jakarta, Margreet en Nellie
0 Opmerkingen
Laat een antwoord achter. |
|





